تبليغاتX
( خواستم در خلوت خود شرح حال عشق بنویسم قلم شکست و کاغذ به هوا رفت.چشمانم از اشک لبریز شدواندیشه امراه سفر به هزار مکان دیگر در پیش گرفت.خواستم که احساسم را در کاغذ بیارم که بازهم اشک گونه هایم را نوازش کرد و قلم ازفرمان دستم سرپیچی.اما با اینهمه من در رویای خود همیشه تصویر تو را به تصویر میکشم )

اسمان کوچک بهار

اسمان کوچک بهار

افسون گر دردانه..ای داد ز بیدادت..این جان پر اشوبم پر گشته ز فریادت



 دوستای مهربونم دلم برای همتون تنگ شده

 

باربد. قاسم.نریمان.

مریم جونم.محمد.امین مهربان  وو...

میخوام یک صفحه جدید رو افتتاح کنم

 

مواظب خودتون باشید تا من بیام

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه بیست و پنجم مرداد 1387ساعت 0:19 توسط بهار |

 

 

نگاهم کن نگاهم کن

ببین این منم

که مثل سایه ای بی جان بدنبال تو می آیم

نگاهم کن نگاهم کن

بجز چشمان زیبایت نگاه مهربانی من نمی خواهم

نگاهم کن نگاهم کن

مرا چون زورقی خسته در این گرداب تنهایی

کسی جز تو نمی خواند

مرا کس این چنین رنجور و دل خسته نمی خواهد

برای شادی روح شکسته

همان روحی که با عشقت گسسته

به آن عهدی که با قلب تو بسته....

ولی قلبت ....ولی قلبت

نه قلبت نه... آن دل سنگت

رهایم کن نمی خواهم نه قلبت را نه چشمانت
 

 

+ نوشته شده در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387ساعت 23:38 توسط بهار |

 

 

 این کیست گشوده خوش تر از صبح پیشانی بیکرانه در من

 وین چیست که می زند پر و بال  همراه غم شبانه در من

از شوق کدام گل شکفته ست    این باغ پر از جوانه در من 

 وز شور کدام باده افتد   این گریه بی بهانه در من

جادوی کدام نغمه ساز است  افروخته این ترانه در من

   فریاد هزار بلبل مست   پیوسته کشد زبانه در من

    ای همره جاودانه بیدا  رچون جوش شرابخانه در من

    تنها تو بخواه تا بماند  این آتش جاودانه در من 
 

+ نوشته شده در جمعه هفدهم اسفند 1386ساعت 19:55 توسط بهار |

                                 

اي اخرين تنها ترين اواره ي عاشق    

هر شب عمرم  با منی ستاره ي عاشق  

اي تو اشناي ناشناسم اي مرحم زخم تو لباسم 

انگار که زاده شد با من عشقي که از تو مي شناسم

تو بودي و هستي هنوز سهم من از اين روزگار 

با شب من فقط تويي ستاره ي دنباله دار

       

+ نوشته شده در سه شنبه هفتم اسفند 1386ساعت 14:9 توسط بهار |

 

    دلم هوای تو دارد  !  

میان باغچه های بلند رویاها که عطر یاسمن عشق

ریشه میگیرد اسیر موج تن توست!

و خوب میدانی...هوای سینه من ...هوای بیتابی است!

و باز میدانی که من اسیر ابهای سپید و دره های کبودم

  دلم هوای تو دارد!

نگاه کن به جنگل انبوه چشمانم..

که در سکوت شب از خستگی چه پر بار است

  نگاه کن به من  ! 

که زاده شبهای خستگی ام

   نگاه کن به من  ! 

که به شوق دیدنت چتری ز الیاف انتظار بر سر کشیده ام

در انتهای خیابان نشسته ام

+ نوشته شده در سه شنبه دوم بهمن 1386ساعت 15:44 توسط بهار |

 

درحضو ر چشمان حیرتزده ماه بادلم حرف می زنم....

ازخاطرات دور و نزدیک حرف می زنم....

از شبهایی که بیداری ستارگان و زیبایی ماه را نادیده گرفتم....

از شبهایی که اسیرپنجه های خواب بودم و ازدیدن روی مهتاب

 محروم ماندم  حرف میزنم !  اری

من عبور معطر نسیم را ندیدم....

من سرود باد و باران رو نشنیدم....

و حسرت می خورم بر نبود انچه در جستجوی ان بودم....

بسیار سفرباید تا پخته شود خامی

                         صوفی نشود صافی.تادر نکشد جامی

گر پیر مناجاتت وررند خراباتی

                       هر کس قلمی رفتست.بروی به سر انجامی

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه دوم دی 1386ساعت 1:18 توسط بهار |

چه شد ای دل که تو از صاحب خود سیر شدی؟

باز با رنگ کدام ایینه تسخیر شدی؟

سالها با همه خوب و بدت سر کردم

تا که امروز سراپاهمه تقصیرشدی

گوش کن هر ضربانت سبب بغض من است

 تو به پای نفسم حلقه زنجیرشدی

اه من تشنه ایمانم و تو جام یقین

نرسیده به لبم رفتی و تبخیر شدی

ماهی روح دراین جلگه تن راحت بود

وای از ان لحظه که چون رود سرازیرشدی........

گاه در اوج هوس چتر نجاتم بودی.......

گاه با طعنه یک وسوسه تحقیر شدی

دل من عشق هم از دست تو عاصی شده است

باز با رنگ کدام ایینه تسخیر شدی؟

                        باز با رنگ کدام ایینه تسخیرشدی؟

+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم آذر 1386ساعت 19:0 توسط بهار |

 

از نزدیکترین فاصله برایت مینویسم

اما نگاهت که میکنم اینگار دردورترین نقطه ممکن ایستادی...

تو همیشه اشنا اما حالا غریبه ترینی !!!!!

                          چه اسان است دل دراین دنیا شکستن

دل ما رو به دار درد بستن

                         چه اسان تارهجران مینوازند

دل ما رو به سوزش میگدازند

                       چه ابلیس اند این ابلیس یاران

چه مکارند این مرکب سواران

                       به وقت ادشاهی فتنه سازند

به هنگام گدایی در نیازند  .... چه غوغایی ایست یا رب بندگان را

                        که شیطان شده بر انان توانا

شده دنیای ما دار مکافات....شده مملو از زشتی و افات

+ نوشته شده در دوشنبه چهاردهم آبان 1386ساعت 21:1 توسط بهار |

 میکنم توبه به درگاه خدا.زیر این بارش عشق

می شوم پاک بسان گل یاس.با تمام احساس 

 روی سجاده ی خویش می شوم غرق دعا

و صدایم امشب می شکند....قفل و زنجیر و سکوت

 ود عایم امشب می کند عشق طلب من چه تنها بودم

من چه تنها بودم!!!!

 

دوستت دارم مهربان اندازه ی تما م  ستاره گان اسمانم!

همان ستا ره گانی که شب های خلوتم را نظاره گر بودن!

 

+ نوشته شده در چهارشنبه دوم آبان 1386ساعت 22:5 توسط بهار |

                               

من لبان خویش رابا اتشی مقدس تطهیر کردم

 تا ازعشق سخن بگویم! اما وقتی دهان گشودم

 زبانم بند امده بود...

پیش از ان که عشق رابشناسم عادت داشتم

 نغمه های عاشقانه سر دهم !

اما شناختن را که اموختم کلمات در دهانم ماسید

و نوا های سینه ام در سکوتی ژرف فرو افتادند

                          

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386ساعت 23:24 توسط بهار |

 

باران می بارد امشب     

                دلم غم دارد امشب      

ارام جان خسته ره می سپارد امشب     

قطره قطره اشک چشمم میچکد با نم نم باران به دامن

بسته ی بار سفر را با تو ای عاشق ترین بد کرده ام من

                                                         

+ نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت 23:33 توسط بهار |

 

همه محتاج بهاریم .....

                             بیا برگردیم..

از خدا فاصله داریم.....

                            بیا برگردیم..

اسمان مبهم و تاریک ...زمین در تکرار...همنفس با شب تاریم...

        بیا برگردیم..

ما که از خاطره ی سنگ زهم می شکنیم پس دل ایینه داریم...

       بیا برگردیم..

 

 

+ نوشته شده در جمعه سیزدهم مهر 1386ساعت 19:45 توسط بهار |

 

بگذار تا شیطنت عشق چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید

     گرچه انجا جز رنج و پریشانی نیابی ...

            ولی کوری را به خاطر ارامش تحمل نکن !!!

                      

 ** D.R shariati**

+ نوشته شده در جمعه سیزدهم مهر 1386ساعت 19:36 توسط بهار |

example: